سلام. چند روزه کامپیوتر ندارم که تا دو هفته ادامه خواهد داشت! چقدر بی کامیوتری سخته! بدجور بهش عادت کرده بودم. دلم برای همتون تنگ شده بود. بجاش مجبور شدم برم سراغ پروژه. میگن: عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد!  نمیدونین امروز که به سختی یک کامپیوتر در ناکجاآباد پیدا کردم چقدر خوشحال شدم! هر چند سرعتش وحشتناکه! اما در بیابان نمدونم چی چی... هم غنیمته! جالبه که تو این چند روز بیشتر دوستان اومدن مشهد! (بخصوص برادر یا خواهر عزیزم «من») به من هم چیزی نگفتن! (حالا انگار من کی هستم!). به هر حال مهمان نوازی بخصوص از زائران امام رضا خیلی صواب داره که شما ما رو از اون محروم کردین. به هر حال امیدوارم بهتون خوش گذشته باشه.  

آه! کامپیوتر عزیزم کجایی!؟ قدر رایانه هایتان را بدانید و بدانید!